Yaşanmışlığı Yaktın!
Yaşanmışlığı Yaktın.
bir kıvılcım çıktı üzerinden acılı..
küllerin ardında ne bıraktın söyle !!
Ne bıraktın şimdi geriye?
Başardın yine.
Güzelliği yaktın. Filizlenen tüm güzelliği.
Hiçliğe koşan adımlarının zaferini kutla şimdi.
Hiçliğe attığın cümlelerin pençesine bıraktın beni.
Başardın yine.
Ensende nefesini solayan şeytanlara verdin kalemi..
Korkularının Kelamlarını fısıldadın bana..
Korkular !!
Bu kadar aşka ihanet dolusu kanatlar çırpan.
Korkular mı yoksa kıvılcımları cehenneme çeviren..
Son Olarak;
” .. güller duruyordu gecenin içinde,
sarı güller…
Ne olur koparma! dedim. O kadar güzel duruyorlar ki orda.
Ahh! dedim bizde birlikte güzeldik.
Bugün bu sözlerin karşıma çıkması bir tesadüf değilmiş,
değilmiş karmaşık duygular içinde beynime kazınan son mısra.
Yazar Yusuf Şahin
- 15 Kasım 2011. Kategori Deneme, Şiir.
Bu yazıya yazılan yazıları RSS üzerinden takip edebilirsiniz RSS 2.0.
Yorum yazabilir veya geri izlemede bulunabilirsiniz.
Son Yorumlar