ince bir senlik kaplıyor yüreğimi..
bir çayın üzerine yudumluyorum sözlerimi..

“sözün ilacı”

özde susan bir aşk kokar dudaklarda ..

“sözün ilacı”

sözün ilacı  dendikçe ilaç oluyor sözlerin bana ..

adımlarım noktaların bakışlarında dona kalıyor..
varlığın sıralanıyor varlığımda ..
penceremde asılı istanbul,
istanbul aynı duruşuyla sus diyor bana ..

vapurda insanlar..
iki yaka arasında aşklar kovalanıyor..
bu şehirde bir yokluk hep beni mmi anlatıyor

günler geçiyor ardı ardına..
iki yaka arasında git gelmişliğim..
insanlar arasında ki anlamsız benliğim..