Sessiz Yusuf » sessiz

Ve Suskunluk Bozulunca…

Yusuf Şahin — Sat, 11 Jun 2011 19:01:12 +0000

Ve suskunluk bozulunca… Ve Şehirler yağmalanınca… Ve gece gündüze, gündüz geceye vefasızlık edince işte o zaman suskunluk bozulmalı…

İsyanlar İntihara meyl etmeden, harfler yanlışlara gebe kalmadan koşmalı.. Haykırmalı …

ve sessizyusuf 2011 yeniden merhaba..

Şimdi vaktidir yazmanın..

Bu Şehir yine Yetim mi Kaldı !

Yusuf Şahin — Sun, 04 Jul 2010 11:24:39 +0000

ve Sen gittin bu şehirden. Gelirken sessiz giderken darbe yapıyorsun yüreğimde.

ölüm yalnızlığı hortluyor içimde. kan bırakıyorum toprağa. kelimeler istanbulun yetimliğine bürünüp kesik kesik geliyor değil mi sana. Sen gidiyorsun bu şehirden, bütün yüzler donakalıyor. bütün yüzlerde donakalıyorum. hiçlik kuyusuna düşüyorum sen giderken bu şehirden.

Ne çocukca el sallayabiliyorum arkandan, ne gidişine şahit…
Sen gidiyorsun ve ben bilmiyorum. Sesin bayramda açan tebessümler gibi. sözlerin çığlığın selalara karıştığı isyan..

Sen gidiyorsun ve ben bir sessizlik kuyusunda aynı kaderin bayraklığında sana dua ediyorum.
Gitme diyememenin ezikliği vurur mu bu kadar insana…
dur diyemiyorum… çünkü senin sesinden konuşmanın mertebesine eremedim. Sen ben olamadın hiç…

karma/şa/mata

Yusuf Şahin — Thu, 07 Jan 2010 20:48:40 +0000

kader.. hayır ve nasip.. kısmet.. yol ve ölüm… Aşk . ihanet ve sabır…

cümle yığını altında kalmak bir gece elinde kalemle. Kalem ağırlığı ile avuçlarımı çiviliyor.
harflerin enkazı beynimi parçalıyor. hangi yol ayrımında hangi sesler bilinmiyor.
Bir karma/şa/mata … Bir bilinmezlik kâbusu peşimden ayrılmıyor.

Deli sesleri çalınıyor davul ve zurnalarla. Peşinde koştuğum sesin sessizliği ürkütüyor bedenimi.

Gücüm, bu karma/şa/mata dan uzak deve kuşu misali gömüyor hayatın içine yüzünü. hiç bir değeri kabul etmiyor, duymuyor hiç bir ses. hiç bir nefesi sinesine çekmiyor …

sonrası malum.
deniz ve balıklar. tüm yazılanlar yerine terkediliyor sessizce…