gitme

ve Sen gittin bu şehirden. Gelirken sessiz giderken darbe yapıyorsun yüreğimde.
ölüm yalnızlığı hortluyor içimde. kan bırakıyorum toprağa. kelimeler istanbulun yetimliğine bürünüp kesik kesik geliyor değil mi sana. Sen gidiyorsun bu şehirden, bütün yüzler donakalıyor. bütün yüzlerde donakalıyorum. hiçlik kuyusuna düşüyorum sen giderken bu şehirden.

Ne çocukca el sallayabiliyorum arkandan, ne gidişine şahit…
Sen gidiyorsun ve ben bilmiyorum. Sesin bayramda açan tebessümler gibi. sözlerin çığlığın selalara karıştığı isyan..

Sen gidiyorsun ve ben bir sessizlik kuyusunda aynı kaderin bayraklığında sana dua ediyorum.
Gitme diyememenin ezikliği vurur mu bu kadar insana…
dur diyemiyorum… çünkü senin sesinden konuşmanın mertebesine eremedim. Sen ben olamadın hiç…

devamı zora teslim…

yüzük

ulaşılmazları aşmaya çalışmak, aşikâr bakışlara yelken açıyor..

içimizde büyüttüğümüz aşkların putlarını devirmeliyiz oysa..
isimlerin, cisimlerin, cinsiyetlerin, bakışların, adı konulmuş ne varsa uzak eylemeliyiz..
ruhumuzu kirleten tüm düşlerden uyanmalıyız.

ölümsüzleştirmeliyiz, ölülere verilen değerleri..
gerçek ile hayal arasında ki farklın üzerinde dans etmeliyiz.

gerçek ki,  içimizde ki hayranlık tek tebessümden ibaret,
tebessümle büyütmeliyiz. kutsamalıyız tebessümleri..
ismini, cismini, cinsiyetini, adı konulmuş ne varsa tebessümlere kutsiyet makâmınd korumalıyız.

hayranlık

işte o zaman gerçek bir ıssız adam hikayesi çıkar ortaya ..
gerçek sevdalar kanatlanır değer kıldığı yere..

Bir yanım sensizlik bir yanım cehennem isyanlara gebe kalınmışlığım ile…
Bir yanım 7 tepeye sığmayan yalnızlık.

Bugün sonbahar kapılarını araladı. Yağmur sehere merhaba dedi ince ince dökülen saçlarından.
Sonbahardan ilk defa bu kadar korkar oldum. Bu kadar istemsiz, bu kadar acılı.
Gözlerinden dökülen yetim çocukların yaşları gibi gözlerimden dökülen sen oldun bu vakit.

Bir yanım alev, bir yanım rüzgar yokluğuna estirdiğim …!
İstanbul… iki yaka arası karmaşalığımın esaretinde çırpına dururken, benliğimi aynı noktada bütünleyemedim.

Martılar bu şehirde hiç bu kadar sinir bozucu ötmezdi. İskeleye daha önce  zamansız yanaşan vapurlara küfreden bir öfke olmamıştı dudaklarımda. Sebepsiz kaybolmamıştı bakışlarım.

Adımlarımı tek noktada bütünleştirme çabasında, adımı adına ifşa eylediğim zamanı kutsama çabası bâki.
her dem çığlık üzerimde ötüşen akbabalara inat.

sonbahar

Yürüyorum. Bir yanım sonbahardan kaçıyor,
bir yanım sensizliği aşan günleri kucaklama telaşında.

cümle yığını altında kalmak bir gece elinde kalemle. Kalem ağırlığı ile avuçlarımı çiviliyor.
harflerin enkazı beynimi parçalıyor. hangi yol ayrımında hangi sesler bilinmiyor.
Bir karma/şa/mata … Bir bilinmezlik kâbusu peşimden ayrılmıyor.

Deli sesleri çalınıyor davul ve zurnalarla. Peşinde koştuğum sesin sessizliği ürkütüyor bedenimi.

Gücüm, bu karma/şa/mata dan uzak  deve kuşu misali gömüyor hayatın içine yüzünü. hiç bir değeri kabul etmiyor, duymuyor hiç bir ses. hiç bir nefesi sinesine çekmiyor …

sonrası malum.
deniz ve balıklar. tüm yazılanlar yerine terkediliyor sessizce…

soğuk şehir üzerine kara bulutlarını örte dursun, insanlar şehrin caddelerinde alabildiğine inatla gezmekte.

üşüyorum aslında. soğuğa aldırış etmeden üşümeyi seviyorum.

aylardan aralık. aralık ortasında kasıma elveda deyip ocağın peşinden koşma eyleminden kendini alamıyor insanoğlu.
bir akşam vakti. vakit hızlıca geçiyor bu şehirden.

dilini bilmediğim bir parça sesleniyor cafenin salonunda. ismini bilmediğim bir duygunun korkusu ile yaşamak ne zormuş.
ne zor bir köşede kalabalığa inat sessiz kalabilmek.

üsküdar

ince bir senlik kaplıyor yüreğimi..
bir çayın üzerine yudumluyorum sözlerimi..

“sözün ilacı”

özde susan bir aşk kokar dudaklarda ..

“sözün ilacı”

sözün ilacı  dendikçe ilaç oluyor sözlerin bana ..

adımlarım noktaların bakışlarında dona kalıyor..
varlığın sıralanıyor varlığımda ..
penceremde asılı istanbul,
istanbul aynı duruşuyla sus diyor bana ..

vapurda insanlar..
iki yaka arasında aşklar kovalanıyor..
bu şehirde bir yokluk hep beni mmi anlatıyor

günler geçiyor ardı ardına..
iki yaka arasında git gelmişliğim..
insanlar arasında ki anlamsız benliğim..