Bu Şehir yine Yetim mi Kaldı !
ve Sen gittin bu şehirden. Gelirken sessiz giderken darbe yapıyorsun yüreğimde.
ölüm yalnızlığı hortluyor içimde. kan bırakıyorum toprağa. kelimeler istanbulun yetimliğine bürünüp kesik kesik geliyor değil mi sana. Sen gidiyorsun bu şehirden, bütün yüzler donakalıyor. bütün yüzlerde donakalıyorum. hiçlik kuyusuna düşüyorum sen giderken bu şehirden.
Ne çocukca el sallayabiliyorum arkandan, ne gidişine şahit…
Sen gidiyorsun ve ben bilmiyorum. Sesin bayramda açan tebessümler gibi. sözlerin çığlığın selalara karıştığı isyan..
Sen gidiyorsun ve ben bir sessizlik kuyusunda aynı kaderin bayraklığında sana dua ediyorum.
Gitme diyememenin ezikliği vurur mu bu kadar insana…
dur diyemiyorum… çünkü senin sesinden konuşmanın mertebesine eremedim. Sen ben olamadın hiç…
Yazar Yusuf Şahin
- 04 Temmuz 2010. Kategori Deneme.
Bu yazıya yazılan yazıları RSS üzerinden takip edebilirsiniz RSS 2.0.
Yorum yazabilir veya geri izlemede bulunabilirsiniz.
Son Yorumlar