bâki’den…
Hüzünlü bir akşam vakti yine..
hep hüznü dem eyleyen bir halde yanmak ne zormuş.
sonrasında bir şiir kabzasından çıkar ve vurur beni.
” bâki kalan bu kubbede bir hoş sadâ imiş ”
zülf-i siyâhı sâye-i perr-i hümâ imiş
iklim-i hüsne anın içün pâdişâ imiş
bir secde ile kıldı ruh-i âftâbı zer
hak-i cenâb-ı dost aceb kîmyâ imiş
âvâzeyi bu âleme dâvûd gibi sal
bâki kalan bu kubbede bir hoş sadâ imiş
görmez cihânı gözlerimiz yârı görmese
mir’ât-ı hüsni var ise âlem-nümâ imiş
Baki
zülfün esîri bâkî-i bîçâre dostum
bir mübtelâ-yı bend-i kemend-i belâ imiş
Yazar Yusuf Şahin
- 17 Mart 2010. Kategori Esintiler.
Bu yazıya yazılan yazıları RSS üzerinden takip edebilirsiniz RSS 2.0.
Yorum yazabilir veya geri izlemede bulunabilirsiniz.
Son Yorumlar